Pas op de plaats

Het is zaterdagochtend begin april. De zon schijnt en het is prachtig buiten.  Dus wat zou je het liefste doen? Ja, natuurlijk naar buiten gaan. Lekker wandelen, fietsen of gewoon op een bankje in de zon zitten. Maar we moeten thuis blijven. Er is niet gezegd dat we binnen moeten blijven, maar het zou beter zijn als het ging regenen, dan blijft iedereen wel binnen. Ik zag in de supermarkten de barbecuepakketten al klaar liggen, want ja, het kan wel twintig graden worden. En is het niet dit weekend, dan zal het de komende week en misschien met Pasen ook nog wel mooi weer zal zijn. Ik snap dat je liever naar buiten gaat en dat de kinderen buiten willen spelen, maar dat kan het hele jaar nog, als we ons nu maar even aan de regels houden. Normaal gesproken is het met Pasen altijd veel te koud.

Er worden ook beren voor de ramen gezet. Hartstikke leuk en dan kan je daar als een soort speurtocht

langs lopen met de kinderen. En we moeten toch thuis blijven?

Ik kijk naar buiten en zie een paar mensen staan te boksen aan de overkant. Iedereen wil hardlopen, dus het is druk op straat richting het park en aan de overkant staan er een paar te voetballen. Iemand rijdt met zijn cabriolet voorbij.

Als je een huis hebt met een tuin kan je in de tuin, maar als je alleen een balkon hebt of helemaal niks dan wil je eruit. We zijn het niet gewend om binnen te blijven, omdat je dan opeens ook erg aan jezelf overgeleverd bent. Je moet jezelf zien te vermaken en dan kom je jezelf wel eens tegen.

Als ik dan kijk naar de ouderen, dan heb ik daar bewondering voor. Velen hebben nog de Tweede Wereldoorlog meegemaakt en zij weten maar al te goed wat het is om binnen te blijven en zij berusten erin, hoe moeilijk het ook is. Maar wij hoeven niet onze ramen te blinderen en we hebben geen avondklok, we kunnen alles ook kopen in de winkels en via internet, we houden contact via de telefoon en social media. We hebben eten genoeg en een dak boven ons hoofd. Als ik denk aan de mensen in de vluchtelingenkampen dan hebben wij het echt luxe hier. Wat is er dan erg om een paar weken thuis te blijven? Wij hoeven niet in een tentje te zitten en voor ons eten in de rij te staan. Ja bij de supermarkt als het druk is, moet je even buiten wachten. Gelukkig wordt het elke dag weer aangevuld. Geen lege schappen zoals in Rusland. En als we een dag niet eten gaan we ook niet dood.

Ik kan niet voor andere mensen beslissen maar ik hoop dat ik mensen inspireer en bewust maak dat ze nu even een pas op de plaats moeten doen om dan van de zomer weer volop te mogen en kunnen genieten. Want als we nu niet doen wat er van hogerhand aan ons gevraagd wordt dan is het van de zomer nog niet voorbij of er een keer gaan mensen om je heen dood door het COVID-19 virus.

Ga puzzelen, lees een boek, pak je hobby’s op, sport in huis en ruim je huis op. Het is een soort voorjaarsschoonmaak maar dan voor heel Nederland en voor je innerlijke mens.

Laten we ons niet gek laten maken door alle berichten op televisie, in de krant en op social media. Je weet gewoon niet wat waar is en wat niet waar is. Zolang het in Nederland nog toegestaan wordt om naar buiten te gaan moeten de mensen zelf gaan nadenken over de gevolgen. Probeer er het beste van te maken thuis en houd  het nog een paar weken vol. En doe je het niet voor jezelf, dan voor je opa en oma, je ouders, de zieken en de zwakkeren onder ons. Alleen als iedereen mee doet zal het ooit weer beter worden en kunnen we gaan genieten van de natuur, de zon en vooral van de mensen om ons heen.

Zorg goed voor jezelf en elkaar. Blijf gezond!