Ik heb een haat-liefdeverhouding.


Ik houd van mooie kleding en geef ook veel geld uit om er leuk uit te zien. Dat vind ik namelijk wel belangrijk. Ik wil er goed uitzien en goed gekleed zijn, ook modern en bijdetijds. Ik koop zo vaak kleding dat mijn kledingkast regelmatig uitpuilt en ik weer kleding weg moet doen. Maar wat kan ik moeilijk afscheid nemen van sommige kledingstukken. Er zit altijd een verhaal bij: of het zat zo lekker, of het was heel duur, maar voornamelijk het slijt niet en het is nog zo mooi. Soms past het niet meer dan is het makkelijker weggooien, maar dan denk ik als ik afval dan kan ik het wel weer aan. Sommige kledingstukken hangen in de kast omdat ik ze aan heb gehad bij een speciale gelegenheid en daarna nooit meer.

Nu staan er overal in de stad kledingbakken en zijn er regelmatig inzamelingen. Maar wat doen ze met  mijn kleding? Wordt het verkocht of aan de armen gegeven of wordt het hergebruikt, gerecycled? Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om mijn kleding in de vuilcontainer te gooien. Maar om het nu naar een tweedehandswinkel te brengen doe ik ook niet. Ook al is het soms nog nieuw en heb ik het bijna nooit gedragen; daar heb ik geen zin in. Dat is zo’n gedoe. Dus gooi ik het regelmatig in de container met pijn in mijn hart.

Maar er moet wel af en toe ruimte komen in mijn kast. Ik heb geen walkin closet(de droom van iedere vrouw) en ook geen groot huis met extra kamers of een zolder om kleding op te bergen. Dus moet ik af en toe flink zijn en naar mijn kleding kijken en denken: draag ik het nog, past het nog, is het nog mooi of kan het weg? Ik haat dit, maar ik heb geen keus.

Ik heb echt herinneringen aan kledingstukken. Ook uit mijn jeugd dan denk ik aan een bepaald jurkje of bloesje en dan ben ik weer even kind. Die kleding zie ik niet op foto’s dus dat is echt dat ik het mij herinner hoe het eruit zag en hoe ik mij erin voelde. Ik was altijd blij met mooie kleding.

Wat zou ik rijk zijn als ik niet zoveel geld aan kleding aan zou geven. Maar ik werk er hard voor dus is dat een luxe die ik mijzelf toesta. Maar als ik de kleding gewoon weg gooi krijg ik er ook niks voor terug, behalve ruimte in mijn kast. Ik zou naar de rommelmarkt kunnen gaan en alles verkopen.

Soms koop ik ook iets wat ik nooit draag omdat het uiteindelijk niet lekker zit of toch niet zo leuk is. Terugbrengen kan dan al niet meer. Soms probeer ik er iemand blij mee te maken. Maar meestal hang het een tijd in mijn kast tot ik het los kan laten en dan gaat het in de container. Ik geef dus eigenlijk heel veel geld aan het goede doel, maar ik vraag me alleen af of het goed besteed wordt.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Een nieuw jaar een nieuwe column

Hebben (alleen) jongeren het moeilijk?

Intelligente lockdown